Moja córka zamknęła się w swoim wierszu, mówiąc: „Wiem, co widziałam”. Dowiedziałem się dlaczego, gdy postawiła mi ultimatum.

„Denerwujesz się podróżą taty? Wróci do domu za dwa dni”.

Nadal nic.

„Penny, proszę. Kocham cię bardziej niż cokolwiek innego. Cokolwiek się stanie, razem to rozwiążemy”.

Wtedy usłyszałem cichy szelest papieru. Chwilę później spod drzwi wysunęła się złożona notatka.