W 1993 roku dwie wschodzące gwiazdy muzyki latynoskiej zaczęły zdobywać popularność: Shakira i Ricky Martin. Oboje urodzeni w latach 70. – Shakira w Kolumbii, a Ricky Martin w Portoryko – byli u progu międzynarodowej sławy. W tym czasie Shakira zaczynała ugruntowywać swoją pozycję jako piosenkarka i autorka tekstów, obdarzona niepowtarzalnym głosem i wpływami rocka latynoskiego, podczas gdy Ricky Martin rozwijał karierę jako członek boysbandu Menudo, co pozwoliło mu już występować przed dużą publicznością.
Wczesna twórczość Shakiry z lat 90. XX wieku ukazywała połączenie popu, rocka i rytmów latynoskich, wyróżniając ją na tle współczesnych. Albumy takie jak „Pies Descalzos” przyniosły jej później światową sławę, ale w 1993 roku była wciąż nastolatką z świetlaną przyszłością. Jej charakterystyczny głos, energiczna osobowość sceniczna i talent kompozytorski przyciągały już uwagę w Ameryce Łacińskiej, sygnalizując nadejście obiecującego nowego talentu w branży muzycznej.
W międzyczasie Ricky Martin również zaczynał budować swoją markę. Dorastając, występując z Menudo, rozwinął charyzmę, talent wokalny i prezencję sceniczną, które miały zdefiniować jego karierę solową. W 1993 roku przygotowywał się do przejścia od członka boysbandu do gwiazdy latynoskiego popu, co doprowadziło go do światowego uznania pod koniec lat 90. i na początku XXI wieku.
