Ekstrawertycy czerpią energię z interakcji społecznych i często czują się swobodnie, podejmując inicjatywę w sytuacjach towarzyskich. Są bardziej skłonni do:
-
Zakładam, że Twoja pomoc jest mile widziana.
-
Działaj bez zbytniego myślenia
-
Współpracuj bezpośrednio z pracownikami sektora usług, traktując ich na równi z innymi.
-
Potraktuj pomaganie jako naturalną część przynależności do grupy.
Wada: ekstrawertycy mogą nie zdawać sobie sprawy, że niektórzy kelnerzy wolą pracować bez przeszkód.
Introwertycy i instynkt obserwatora
Introwertycy są zazwyczaj bardziej wrażliwi na granice społeczne i mogą odczuwać większy lęk społeczny. Są bardziej skłonni do:
-
Zbytnie rozmyślanie o zasadach etykiety społecznej.
-
Martwienie się o zrobienie czegoś „złego”
-
Poczekaj na znaki, zanim zaczniesz działać
-
Szanuj role i granice zawodowe
Pozytywem jest to, że introwertycy rzadziej przypadkowo przerywają kelnerowi.
A co z ambwertykami?
Większość ludzi plasuje się gdzieś pośrodku. Ambwertyk może:
-
Napełnij swój talerz, ale nie talerz innych.
-
Zapytaj „Czy potrzebujesz pomocy?” zamiast zakładać
-
Czasami to pomaga, ale nie zawsze.
-
Oceń sytuację przed podjęciem działań
Czy jeden jest „lepszy” od drugiego?
Nie. Oba podejścia mają swoje mocne i słabe strony.
| Leczenie | Pomocnik (z tendencją ekstrawertyczną) | Obserwator (z tendencją introwertyczną) |
|---|---|---|
| Siła | Pomocny, zorientowany na działanie, serdeczny | Szanujący granice, uważny, wnikliwy |
| Martwy punkt | Może to spowodować przepełnienie lub przerwanie przepływu pracy | Może sprawiać wrażenie osoby zdystansowanej i niedostępnej. |
| Lepsze podejście | Zanim zaczniesz działać, zapytaj: „Czy mogę ci pomóc?”. | Ćwicz małe gesty (np. nakładanie sobie na talerz). |
Co naprawdę myślą kelnerzy
Zapytałem kelnerów. Oto, co mi powiedzieli:
„Proszę nie układać talerzy jeden na drugim, jeśli nie wiesz, jak to zrobić.” – Nieprawidłowe układanie talerzy może utrudnić ich przenoszenie i zwiększyć ryzyko ich przewrócenia.
„Miło jest, gdy ludzie podają mi swoje talerze.” – Podanie talerza bezpośrednio kelnerowi jest często bardziej pomocne niż układanie go jeden na drugim.
„Zajmij się swoimi sprawami, ale zostaw innych w spokoju.” – Najbezpieczniejsze rozwiązanie pośrednie.
„Naprawdę? Bądź miły.” – Uśmiech i „dziękuję” znaczą więcej niż pomoc.
Ogólna opinia: Większość kelnerów docenia ten gest, ale woli, aby klienci nie ingerowali w ich system.
Najzdrowsze podejście
Zamiast działać wyłącznie na podstawie instynktu, rozważ:
1. Najpierw zapytaj. „Czy mogę podać ci mój talerz?” – to wyraz szacunku dla pracy kelnera.
2. Napełniaj tylko swój talerz. Nie zajmuj się talerzami innych, chyba że pomagasz komuś w potrzebie (osobie starszej, dziecku lub osobie z trudnościami w poruszaniu się).
3. Obserwuj sytuację. Czy kelner się spieszy? Czy obsługuje zbyt wiele dań naraz? Czasami najlepszym rozwiązaniem jest nie przeszkadzać.
4. Bądź miły bez względu na wszystko. Szczere „dziękuję” znaczy więcej niż jakakolwiek pomoc materialna.
Co to o Tobie mówi?
Twoje odruchowe nastawienie, by pomagać (lub nie), nie jest ani dobre, ani złe, to po prostu fakt.
-
Jeśli pomaganie innym przychodzi Ci naturalnie, prawdopodobnie jesteś osobą towarzyską, pewną siebie, zorientowaną na działanie i swobodnie podejmującą inicjatywę. Pamiętaj tylko, żeby zapytać, zanim zaczniesz działać.
-
Jeśli obserwowanie przychodzi Ci naturalnie, prawdopodobnie jesteś osobą rozważną, szanującą granice innych i uważną na dynamikę społeczną. Pamiętaj tylko, że drobne gesty (jak podanie talerza) są zawsze mile widziane.
Celem nie jest zmiana tego, kim jesteś. Chodzi o wykorzystanie twoich naturalnych mocnych stron, a jednocześnie rozwój w obszarach, których istnienia możesz nie być świadomy.
Podsumowując
Ta decyzja podjęta w ułamku sekundy, by posprzątać stół, to nie tylko kwestia dobrych manier. To małe okienko na twoją osobowość: twoją pewność siebie w relacjach społecznych, twoje podejście do zasad, twoją łatwość w podejmowaniu inicjatywy.
Ale sedno sprawy jest takie: najlepsi sprzątacze stolików to nie ci, którzy pomagają najwięcej ani najmniej. To ci, którzy zwracają uwagę, zadają pytania i traktują kelnerów jak ludzi, a nie przedmioty.
Nieważne, czy jesteś osobą pomagającą, czy obserwatorem – życzliwość i świadomość są ważniejsze niż jakiekolwiek pojedyncze działanie.
